1. ظرفیت باربری نامی: ظرفیت باربری نامی یک لیفتراک به حداکثر وزن کالایی اطلاق می شود که زمانی که فاصله مرکز ثقل کالا تا دیواره جلویی شاخک ها از فاصله مرکز بار، به تن (T) بیشتر نباشد، قابل بلند شدن است. هنگامی که مرکز ثقل کالا روی شاخک ها از فاصله مرکز بار مشخص شده بیشتر می شود، به دلیل محدودیت های پایداری طولی لیفتراک، ظرفیت بالابری باید به همین ترتیب کاهش یابد.
2. فاصله مرکز بار: فاصله مرکز بار به فاصله افقی T از مرکز ثقل بار استانداردی که روی شاخک ها قرار می گیرد تا دیواره جلوی بخش عمودی شاخک ها بر حسب میلی متر (میلی متر) بیان می شود. برای لیفتراک های با ظرفیت های 1 تا 4 تن، فاصله مرکز بار مشخص شده 500 میلی متر است.
3. حداکثر ارتفاع بالابر: حداکثر ارتفاع بالابر به فاصله عمودی از سطح بالایی بخش افقی شاخک ها تا زمین افقی که لیفتراک در آن قرار دارد، زمانی که لیفتراک به طور کامل بارگیری می شود و کالاها به بالاترین موقعیت خود بر روی یک سطح صاف و جامد بالا می روند، اشاره دارد.
4. زاویه شیب دکل: زاویه شیب دکل به حداکثر زاویه شیب دکل به جلو یا عقب نسبت به موقعیت عمودی آن در زمانی که لیفتراک روی یک سطح صاف و جامد تخلیه می شود، اشاره دارد. هدف از زاویه شیب به جلو، تسهیل برداشت و تخلیه کالا است. هدف از زاویه انحراف به عقب جلوگیری از لیز خوردن کالا از چنگال هنگام حمل بار توسط لیفتراک است. به طور کلی، زاویه شیب به جلو یک لیفتراک 3 درجه ~ 6 درجه و زاویه شیب به عقب 10 درجه ~ 12 درجه است.
5. حداکثر سرعت بالابری: حداکثر سرعت بالابری یک لیفتراک معمولاً به حداکثر سرعتی اطلاق می شود که در هنگام بارگیری کامل لیفتراک می توان محموله را بلند کرد که بر حسب m/min (متر در دقیقه) بیان می شود. افزایش حداکثر سرعت بالابری میتواند کارایی عملیاتی را بهبود بخشد، اما سرعت بالا بردن بیش از حد میتواند به راحتی منجر به آسیب محموله و تصادفات آسیب ماشین شود. حداکثر سرعت بالابری لیفتراک های خانگی به 20 متر در دقیقه افزایش یافته است.
6. حداکثر سرعت سفر: افزایش سرعت سفر تأثیر بسزایی در راندمان عملیاتی لیفتراک دارد. برای یک لیفتراک احتراق داخلی با ظرفیت بالابری 1 تن، حداقل سرعت حرکت آن در هنگام بارگیری کامل نباید کمتر از 17 متر در دقیقه باشد.
7. حداقل شعاع گردش: زمانی که لیفتراک با سرعت کم بدون بار حرکت می کند و با فرمان کاملاً چرخانده می چرخد، حداقل فاصله خارجی ترین و داخلی ترین نقطه بدنه لیفتراک تا مرکز پیچ را حداقل شعاع گردش بیرونی Rmin_outer و حداقل شعاع گردش داخلی را به ترتیب rmin_inner می نامند. هرچه حداقل شعاع چرخش بیرونی کمتر باشد، سطح زمین مورد نیاز برای چرخش لیفتراک کمتر و قدرت مانور آن بهتر است.
8. حداقل فاصله از زمین: حداقل فاصله از زمین به فاصله پایین ترین نقطه ثابت روی بدنه لیفتراک (به استثنای چرخ ها) تا زمین اطلاق می شود. این نشان دهنده توانایی لیفتراک برای عبور از موانع بدون برخورد است. هرچه حداقل فاصله از زمین بیشتر باشد، قابلیت عبور لیفتراک بهتر است.
9. فاصله بین دو محور و عرض مسیر: فاصله بین دو محور لیفتراک فاصله افقی بین خطوط مرکزی محورهای جلو و عقب است. عرض مسیر فاصله بین مرکز چرخ های چپ و راست در یک محور است. افزایش فاصله بین دو محور، پایداری طولی لیفتراک را بهبود می بخشد، اما طول بدنه و حداقل شعاع چرخش را افزایش می دهد. افزایش عرض مسیر، پایداری جانبی لیفتراک را بهبود می بخشد، اما عرض کلی و حداقل شعاع چرخش را افزایش می دهد.
10. حداقل عرض راست-راهروهای زاویه: حداقل عرض یک راهرو زاویه-به حداقل عرض راهروی اشاره دارد که در زوایای قائم برای حرکت لیفتراک قطع میشود. در میلی متر بیان می شود. به طور کلی، هرچه حداقل عرض یک راهرو زاویه-راست کمتر باشد، عملکرد آن بهتر است.
11. حداقل عرض راهروهای انباشته: حداقل عرض راهروهای انباشته، حداقل عرض راهرو است که یک لیفتراک به طور معمول کار می کند.
